Najważniejsze wnioski
- Europejski Zielony Ład to największa zmiana regulacyjna tej dekady dla dostawców produktów naturalnych — sześć powiązanych ze sobą regulacji, które dotykają każdego ogniwa łańcucha dostaw surowców roślinnych i suszonych owoców, od bramy gospodarstwa po magazyn w UE.
- Raportowanie zakresu 3 według CSRD przenosi się kaskadowo na dostawców spoza UE od 2026 roku: jeśli twój unijny odbiorca musi raportować, ty musisz dostarczyć możliwe do zweryfikowania dane o energii, wodzie i emisjach dla każdej wysyłanej partii.
- Należyta staranność według EUDR wymaga danych geolokalizacyjnych na poziomie działki dla towarów takich jak kakao, olej palmowy, kawa, soja, kauczuk, drewno i produkty pochodne bydła — a rozszerzony zakres może do 2028 roku objąć kolejne łańcuchy dostaw surowców roślinnych.
- Cele strategii „Od pola do stołu” dotyczące ograniczenia pestycydów i rolnictwa ekologicznego przebudują specyfikacje zakupowe w całej Europie, premiując dostawców, którzy potrafią udokumentować uprawę niskonakładową i dostarczyć certyfikaty analizy wolne od pozostałości.
- Opakowania, graniczne opłaty węglowe i sprawozdawczość zrównoważonego rozwoju zlewają się w jeden obszar zgodności: dostawcy, którzy przygotują się teraz, zyskają strukturalną przewagę handlową nad tymi, którzy czekają na egzekwowanie przepisów.
Wprowadzenie
Sytuacja dostawców produktów naturalnych w kontekście Europejskiego Zielonego Ładu zmienia się szybciej, niż zdaje sobie z tego sprawę większość eksporterów spoza UE. W latach 2024–2028 Unia Europejska wdraża powiązaną sieć regulacji środowiskowych, społecznych i dotyczących ładu korporacyjnego, które zasadniczo zmienią zasady dostępu do rynku dla suszonych ziół, przypraw, olejków eterycznych, ekstraktów roślinnych, suszonych owoców i naturalnych składników przekąsek.
To nie jest stopniowe zaostrzanie wymagań. To strukturalne przepisanie podstawowego poziomu zgodności. Dla dostawców B2B eksportujących do UE pytanie nie brzmi już, czy te regulacje wpłyną na twoją firmę — lecz czy będziesz gotowy, gdy twoi odbiorcy zaczną egzekwować je w zamówieniach.
Ten poradnik omawia sześć głównych filarów regulacyjnych Europejskiego Zielonego Ładu, które mają największe znaczenie dla dostawców produktów naturalnych: dyrektywę w sprawie sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (CSRD), unijne rozporządzenie w sprawie wylesiania (EUDR), strategię „Od pola do stołu”, rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 (CBAM) oraz same nadrzędne ramy Zielonego Ładu. Dla każdego filaru znajdziesz informacje, czego wymaga, kiedy zaczyna obowiązywać i co musisz zrobić już teraz.
Jeśli po raz pierwszy mierzysz się także z dokumentacją dotyczącą bezpieczeństwa żywności i importu, nasz poradnik o wejściu na rynek UE obejmuje szerszą regulacyjną listę kontrolną.
Co Europejski Zielony Ład oznacza dla dostawców produktów naturalnych
Przegląd ram Zielonego Ładu
Europejski Zielony Ład, przyjęty w 2019 roku i stopniowo przekładany na przepisy od 2021 roku, to główny plan UE zakładający osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 roku. Nie jest to pojedynczy akt prawny. To program legislacyjny obejmujący energię, rolnictwo, przemysł, handel, finanse i bioróżnorodność — z dziesiątkami poszczególnych rozporządzeń i dyrektyw, które łącznie zmieniają sposób, w jaki towary trafiają na jednolity rynek UE i po nim krążą.
Dla dostawców produktów naturalnych Zielony Ład oznacza, że efektywność środowiskowa przestaje być wyróżnikiem marketingowym. Staje się prawnym warunkiem dostępu do rynku.
Dlaczego dostawcy spoza UE muszą się dostosować
Regulacje te zaprojektowano z myślą o zasięgu eksterytorialnym. Jeśli sprzedajesz do UE — bezpośrednio lub przez pośredników — obowiązki w zakresie zgodności spływają w górę łańcucha, aż do ciebie. Unijni odbiorcy są prawnie zobowiązani do zbierania danych o zrównoważonym rozwoju ze swoich łańcuchów dostaw, a dostawcy, którzy nie potrafią takich danych dostarczyć, zostaną zastąpieni przez tych, którzy potrafią. Presję konkurencyjną widać już w dokumentach zapytań ofertowych, w których pola danych ESG, szablony raportowania emisji i deklaracje o braku związku z wylesianiem stają się standardowymi załącznikami.
Harmonogram kluczowych regulacji
| Regulacja | Data obowiązywania | Kogo dotyczy |
|---|---|---|
| CSRD (duże przedsiębiorstwa) | Raportowanie za rok obrotowy 2025 (publikacja w 2026) | Firmy z UE zatrudniające ponad 250 pracowników; kaskadowo przenosi żądania danych na wszystkich dostawców |
| CSRD (notowane MŚP) | Raportowanie za rok obrotowy 2026 (publikacja w 2027) | Mniejsze notowane spółki z UE; poszerza grono odbiorców żądających danych od dostawców |
| EUDR | Stosowanie odroczone — sprawdź aktualny harmonogram (najpierw duże podmioty) | Podmioty i podmioty handlowe wprowadzające objęte towary na rynek UE |
| EUDR (MŚP) | Później niż duże podmioty — sprawdź aktualny harmonogram | Małe i średnie podmioty oraz podmioty handlowe |
| Cele „Od pola do stołu” | Stopniowo do 2030 roku | Wszyscy uczestnicy łańcucha żywnościowego; cele dotyczące pestycydów i ekologii wpływają na specyfikacje zakupowe |
| PPWR | Etapami w latach 2025-2030 | Producenci, importerzy i dystrybutorzy towarów w opakowaniach |
| CBAM (obecny zakres) | Sprawozdawczość przejściowa od października 2023; pełny mechanizm od stycznia 2026 | Importerzy cementu, żelaza i stali, aluminium, nawozów, energii elektrycznej, wodoru |
| CBAM (możliwe rozszerzenie) | W trakcie przeglądu na lata 2028+ | Sektory żywności i rolnictwa są kandydatami do przyszłego objęcia |
CSRD: dyrektywa w sprawie sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju
Czego wymaga od unijnych odbiorców
CSRD zobowiązuje firmy z UE powyżej określonych progów wielkości do raportowania zgodnie z Europejskimi Standardami Sprawozdawczości Zrównoważonego Rozwoju (ESRS). Standard klimatyczny (ESRS E1) nakazuje ujawnianie emisji gazów cieplarnianych we wszystkich trzech zakresach, w tym w zakresie 3, kategoria 1 — zakupione towary i usługi. Oznacza to, że każdy kilogram suszonego oregano, olejku różanego czy suszonych na słońcu pomidorów, który kupuje twój unijny odbiorca, musi mieć przypisaną wartość śladu węglowego w jego rocznym raporcie zrównoważonego rozwoju.
Jak przenosi się na dostawców spoza UE
Raportowanie zakresu 3 tworzy łańcuch danych. Zakres 3 twojego odbiorcy to twój zakres 1 i zakres 2. Gdy unijna marka spożywcza raportuje, że zakupione przez nią składniki wygenerowały X ton CO2e, potrzebuje danych od konkretnych dostawców, aby tę liczbę uzasadnić. Średnie branżowe wskaźniki emisji są początkowo akceptowalne, ale w metodyce ESRS otrzymują niższe oceny jakości danych. Dane specyficzne dla dostawcy — pochodzące z twoich rzeczywistych rachunków za energię, dzienników procesowych i weryfikacji przez stronę trzecią — uzyskują wyższe oceny i są coraz częściej wymagane na potrzeby atestacji.
Ta kaskada już dziś tworzy dwupoziomowy rynek dostawców: tych, którzy potrafią dostarczyć możliwe do zweryfikowania dane ESG, i tych, którzy nie potrafią. Jeśli twój konkurent przedstawia wskaźnik emisji „od kołyski do bramy” poparty danymi z liczników, a ty oferujesz jedynie ogólny szacunek, decyzja zakupowa przestaje być wyrównana.
Szczegółowe omówienie tego, jak dane o energii procesowej zasilają raportowanie zakresu 3, znajdziesz w naszym poradniku o redukcji emisji w zakresie 3.
Jakie dane musisz dostarczyć
Dostawcy powinni przygotować się do przekazywania następujących danych dla produktu lub rodziny produktów:
- Zużycie energii na tonę metryczną wyrobu gotowego (kWh lub MJ, w podziale na źródła: energia z sieci, gaz ziemny, olej napędowy, źródła odnawialne, geotermia)
- Zużycie wody na tonę metryczną (metry sześcienne)
- Wytwarzanie odpadów i wskaźniki recyklingu w zakładzie przetwórczym
- Nakłady pestycydów i agrochemikaliów na poziomie gospodarstwa (kg substancji czynnej na hektar)
- Wskaźniki emisji transportowych dla logistyki lądowej z gospodarstwa do przetwórni i do portu
- Posiadane certyfikaty (ISO 14001, ekologiczny, GlobalG.A.P., BRC, FSSC 22000)
- Dokumentacja identyfikowalności na poziomie partii, łącząca wyroby gotowe z konkretnymi gospodarstwami i datami zbioru
EUDR: unijne rozporządzenie w sprawie wylesiania
Których produktów naturalnych dotyczy
EUDR obejmuje obecnie siedem grup towarów: bydło, kakao, kawę, palmę olejową, kauczuk, soję i drewno — oraz produkty z nich pochodzące. Choć większość suszonych ziół, olejków eterycznych i anatolijskich surowców roślinnych pozostaje poza obecnym zakresem, mechanizm rozszerzania rozporządzenia pozwala dodawać kolejne towary w drodze aktów delegowanych. Dostawcy masła shea, gum naturalnych i surowców roślinnych pozyskiwanych z lasu powinni uważnie śledzić proces przeglądu.
Pełne omówienie tego, jak EUDR odnosi się do surowców zielarskich, znajdziesz w naszym poradniku o zgodności z EUDR.
Wymogi należytej staranności i identyfikowalności
Podmioty wprowadzające objęte produkty na rynek UE muszą złożyć oświadczenie o należytej staranności, potwierdzające, że produkt nie powoduje wylesiania (został wytworzony na gruntach niewylesionych po 31 grudnia 2020 roku), jest legalny (zgodny ze wszystkimi właściwymi przepisami kraju produkcji) i został objęty oceną w ramach należytej staranności.
Dane geolokalizacyjne dla pozyskiwania surowców
Najbardziej wymagającym operacyjnie wymogiem rozporządzenia są dane geolokalizacyjne. Dla każdej partii podmiot musi podać współrzędne GPS działek, na których wytworzono surowiec. W przypadku działek mniejszych niż cztery hektary wystarczy pojedynczy punkt GPS. W przypadku większych działek wymagane są współrzędne wielokąta wyznaczającego granice działki.
Wymóg ten zasadniczo zmienia infrastrukturę identyfikowalności, którą dostawcy muszą utrzymywać. Systemy papierowe i łańcuchy dostaw oparte na przekazie ustnym nie spełnią tego standardu. Cyfrowe platformy identyfikowalności, bazy danych rejestrów gospodarstw i narzędzia weryfikacji satelitarnej stają się niezbędne.
Harmonogram wdrożenia
Duże podmioty muszą spełnić wymogi z chwilą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia; datę stosowania odroczono, sprawdź więc aktualny harmonogram. Podmioty z sektora MŚP zyskują dodatkowy czas po dacie obowiązującej duże podmioty. Komisja Europejska okresowo sprawdza, jakie dodatkowe towary można dodać do zakresu — ten przegląd dostawcy produktów naturalnych powinni śledzić.
Strategia „Od pola do stołu”
Cele ograniczenia pestycydów
Strategia „Od pola do stołu” zakłada ograniczenie o 50% ogólnego stosowania chemicznych pestycydów i związanego z nimi ryzyka do 2030 roku, a także ograniczenie o 50% stosowania bardziej niebezpiecznych pestycydów. Choć są to wewnętrzne unijne cele rolnicze, odbijają się one na specyfikacjach importowych. Unijni odbiorcy, którzy zmieniają receptury, aby osiągnąć niższe progi pestycydów w wyrobach gotowych, będą wymagać od dostawców składników niższych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (MRL) — często surowszych niż limity prawne.
Cele dotyczące rolnictwa ekologicznego
UE dąży do tego, by do 2030 roku 25% gruntów rolnych było objętych rolnictwem ekologicznym. Cel ten kieruje politykę zakupową instytucji, zobowiązania sieci handlowych i zmiany receptur marek ku składnikom z certyfikatem ekologicznym. Dostawcy posiadający certyfikację ekologiczną uznawaną w UE (lub równoważną) zyskują uprzywilejowany dostęp do rosnącego segmentu rynku unijnego.
Konsekwencje dla eksporterów ziół i roślin
Dla eksporterów ziół i roślin — zwłaszcza zaopatrujących się w Turcji, na Bałkanach, w Afryce Północnej oraz w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej — strategia „Od pola do stołu” tworzy zarówno ryzyko, jak i szansę. Ryzyko: dostawcy z rolnictwa konwencjonalnego, których profile pozostałości są bliskie obecnym limitom MRL, odczują kompresję marż, gdy odbiorcy będą naciskać na surowsze specyfikacje. Szansa: dostawcy, którzy potrafią udokumentować uprawę niskonakładową, dostarczyć panele wielopozostałościowe dla konkretnej partii i mają certyfikaty ekologiczne lub zbioru ze stanu naturalnego, zajmą pozycję premium.
Łańcuch dostaw Arovela, zakorzeniony w praktykach zrównoważonego rolnictwa w dystrykcie Sındırgı w prowincji Balıkesir, jest już zgodny z tym kierunkiem.
Unijne rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR)
Wymogi dotyczące recyklingowalności i zawartości recyklatu
PPWR, które zastępuje dyrektywę opakowaniową z 1994 roku, wprowadza wiążące cele w zakresie przydatności do recyklingu, zawartości recyklatu i minimalizacji opakowań. Do 2030 roku wszystkie opakowania wprowadzane na rynek UE muszą nadawać się do recyklingu. Do 2040 roku muszą być poddawane recyklingowi na dużą skalę. Cele dotyczące zawartości recyklatu nakazują, by butelki PET zawierały co najmniej 30% materiału z recyklingu do 2030 roku i 65% do 2040 roku, a podobne cele obejmują inne rodzaje opakowań z tworzyw sztucznych.
Jak wpływa to na wybór opakowań B2B
Dla dostawców produktów naturalnych B2B PPWR ma bezpośrednie konsekwencje dla opakowań jednostkowych, zbiorczych i transportowych. Laminaty wielomateriałowe (standardowe opakowania elastyczne dla suszonych ziół i owoców) napotykają problemy z recyklingiem, o ile nie zostaną przeprojektowane na struktury jednomateriałowe. Dostawcy, którzy z wyprzedzeniem przechodzą na nadające się do recyklingu woreczki jednomateriałowe, opakowania papierowe lub formaty do wysyłki luzem, zmniejszają obciążenia związane ze zgodnością po stronie swoich klientów z UE.
Harmonogram i progi
| Kamień milowy PPWR | Data | Wymóg |
|---|---|---|
| Kryteria projektowania pod kątem recyklingu | 2030 | Wszystkie opakowania muszą być zaprojektowane z myślą o recyklingu |
| Recykling na dużą skalę | 2040 | Wszystkie opakowania muszą być poddawane recyklingowi na dużą skalę |
| Zawartość recyklatu w PET | 2030 | Minimum 30% PET z recyklingu |
| Zawartość recyklatu we wszystkich tworzywach | 2040 | Minimum 65% materiału z recyklingu |
| Minimalizacja opakowań | 2030 | Maksymalny udział pustej przestrzeni i minimalny stosunek masy do zawartości |
Mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 (CBAM)
Obecny zakres i przyszłe rozszerzenie
CBAM dotyczy obecnie sześciu sektorów o wysokiej emisyjności: cementu, żelaza i stali, aluminium, nawozów, energii elektrycznej i wodoru. Faza przejściowa (od października 2023 do grudnia 2025) wymaga od importerów raportowania emisji wbudowanych bez uiszczania opłaty węglowej. Od stycznia 2026 importerzy muszą kupować certyfikaty CBAM odpowiadające cenie emisji, która zostałaby zapłacona, gdyby towary wyprodukowano w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji.
Kiedy żywność i rolnictwo mogą zostać objęte
Żywność i rolnictwo nie należą do obecnego zakresu CBAM, ale są wprost wskazane jako kandydaci do przyszłego objęcia. Komisja Europejska ma obowiązek ocenić rozszerzenie zakresu do 2028 roku. Biorąc pod uwagę, że rolnictwo odpowiada za około 10% emisji gazów cieplarnianych w UE, a importowana żywność niesie znaczny wbudowany ślad węglowy, logika polityczna przemawiająca za objęciem jest mocna. Przetworzone składniki żywności — zwłaszcza te wymagające energochłonnego suszenia, ekstrakcji lub destylacji — to prawdopodobni wczesni kandydaci.
Przygotowanie do raportowania emisji
Zanim jeszcze CBAM formalnie obejmie sektor spożywczy, dostawcy powinni budować zdolność do raportowania emisji. Oznacza to opomiarowanie zużycia energii w zakładzie przetwórczym, ustalenie wskaźników emisji dla każdej linii produktowej i prowadzenie dokumentacji, która przetrwa audyt strony trzeciej. Dostawcy korzystający z energii odnawialnej — zwłaszcza z technologii geotermalnej do suszenia — będą mieli strukturalną przewagę, gdy koszty emisji zostaną ostatecznie wliczone w opłaty importowe.
Praktyczna mapa drogowa zgodności dla dostawców
Poniższa tabela przypisuje konkretne działania do trzyletniego harmonogramu przygotowań. Każde działanie opiera się na poprzednim etapie.
| Etap | Działania |
|---|---|
| 2026: fundamenty | Przeprowadź audyt obecnych źródeł energii i oblicz intensywność emisji na poziomie zakładu dla każdej linii produktowej. Wprowadź cyfrową identyfikowalność od gospodarstwa do zakładu przetwórczego (współrzędne GPS, śledzenie partii). Uzyskaj lub odnów certyfikaty: ekologiczny, GlobalG.A.P., ISO 14001 i FSSC 22000. Zacznij zbierać dane o pozostałościach pestycydów na progach poniżej MRL, aby spełnić specyfikacje odbiorców wynikające ze strategii „Od pola do stołu”. Przejrzyj materiały opakowaniowe pod kątem recyklingowalności według kryteriów PPWR. |
| 2027: integracja | Na żądanie przekazuj odbiorcom z UE pakiety danych gotowe na zakres 3 (energia, woda, odpady, transport). Wdróż rejestry gospodarstw z geolokalizacją dla wszystkich pozyskiwanych surowców. Przejdź w opakowaniach jednostkowych na nadające się do recyklingu formaty jednomateriałowe lub papierowe. Zarejestruj się na platformach należytej staranności EUDR lub przygotuj się do tego. Zleć weryfikację śladu węglowego przez stronę trzecią (ISO 14064 lub równoważną). |
| 2028+: optymalizacja | Śledź harmonogram rozszerzania CBAM i przygotuj deklaracje wbudowanego śladu węglowego dla poszczególnych produktów. Bierz udział w programach pilotażowych cyfrowych paszportów produktu. Dąż do przetwórstwa zeroemisyjnego netto lub bliskiego zeru dzięki energii odnawialnej. Zbuduj dla odbiorców panele ESG z danymi o zrównoważonym rozwoju na poziomie partii w czasie rzeczywistym. Rozszerz zestaw certyfikatów o SBTi FLAG, CDP supply chain i branżowe znaki zrównoważonego rozwoju. |
Działania na 2026 rok
Rok fundamentów to pomiar i dokumentacja. Nie zaraportujesz tego, czego nie śledzisz. Zainwestuj w opomiarowanie energii, oprogramowanie do identyfikowalności i odnowienie certyfikatów. Koszt tych inwestycji jest niewielki w porównaniu z kosztem utraty dostępu do rynku UE, gdy odbiorca zastąpi cię konkurentem gotowym dostarczyć dane.
Działania na 2027 rok
Rok integracji: infrastruktura danych, którą zbudowałeś w 2026 roku, musi teraz dawać wyniki przeznaczone dla odbiorców. Pakiety danych dla zakresu 3 powinny być ustandaryzowane i możliwe do dostarczenia w ciągu 48 godzin od prośby odbiorcy. Zmiany opakowań powinny być w fazie pilotażu lub pełnej produkcji. Gotowość na EUDR musi dać się wykazać.
Przygotowania na lata 2028+
Od 2028 roku zgodność staje się wymogiem minimalnym, a wyróżnikiem konkurencyjnym stają się wyniki. Dostawcy, którzy potrafią wykazać przetwórstwo zeroemisyjne netto lub bliskie zeru, dostarczać dane o zrównoważonym rozwoju w czasie rzeczywistym i mają najbardziej rygorystyczne certyfikaty, zdobędą segmenty premium rynku UE.
Jak Arovela już dziś wpisuje się w te wymagania
Przetwórstwo geotermalne bez paliw kopalnych
Zakłady suszenia i przetwórstwa Arovela w dystrykcie Sındırgı w prowincji Balıkesir w zachodniej Turcji działają na energii geotermalnej — tym samym cieple wulkanicznym, które zasila rolnictwo regionu. Oznacza to zerowe spalanie paliw kopalnych na etapie suszenia, czyli w najbardziej emisyjnej fazie obróbki pozbiorczej suszonych owoców, ziół i surowców roślinnych. Szczegóły technologii opisuje nasz poradnik o geotermii i ESG.
Gdy twój unijny odbiorca przeprowadza analizę zakresu 3, pozycja „suszenie” w profilu węglowym Arovela wynosi 20-60 kg CO2e na tonę metryczną — wobec 850-1200 kg CO2e przy konwencjonalnym suszeniu paliwami kopalnymi. Ta jedna liczba może zmienić ślad produktu „od kołyski do bramy” o 60-80%.
Identyfikowalność od pola do wysyłki
Arovela utrzymuje identyfikowalność na poziomie partii, łączącą każdy wyrób gotowy z konkretnymi gospodarstwami, datami zbioru i partiami przetwórczymi. Współrzędne GPS regionów pozyskiwania są udokumentowane i dostępne na potrzeby należytej staranności równoważnej EUDR, nawet dla kategorii produktów nieobjętych jeszcze zakresem EUDR. To podejście z wyprzedzeniem oznacza, że infrastruktura zgodności jest już gotowa, gdy zakres regulacji się rozszerzy.
Przegląd przewag zaopatrzeniowych Turcji i jej infrastruktury rolniczej znajdziesz w naszym przeglądzie zaopatrzenia w Turcji.
Zestaw certyfikatów
Arovela posiada certyfikaty ISO 22000, ISO 9001 i ISO 27001 — zestaw pomyślany tak, by spełnić najbardziej wymagające listy kontrolne zgodności unijnych odbiorców. Nasza pełna strona certyfikatów podaje aktualne daty ważności i jednostki akredytujące.
Najczęściej zadawane pytania
Czy Europejski Zielony Ład dotyczy dostawców spoza UE?
Tak. Choć regulacje są prawem UE, zaprojektowano je ze skutkiem eksterytorialnym. CSRD wymaga od firm z UE raportowania emisji w zakresie 3, co oznacza, że muszą zbierać dane od dostawców spoza UE. EUDR wymaga należytej staranności co do pochodzenia importowanych towarów. PPWR ustanawia normy opakowaniowe dla wszystkich produktów wprowadzanych na rynek UE, niezależnie od pochodzenia. Jeśli sprzedajesz do UE, musisz się dostosować.
Które produkty naturalne są dziś objęte zakresem EUDR?
Obecny zakres obejmuje siedem grup towarów: bydło, kakao, kawę, palmę olejową, kauczuk, soję i drewno — oraz ich pochodne. Większość suszonych ziół, olejków eterycznych i anatolijskich surowców roślinnych znajduje się poza tym zakresem. Rozporządzenie zawiera jednak mechanizm przeglądu pozwalający dodawać nowe towary. Dostawcy produktów pozyskiwanych z lasu powinni śledzić sprawozdania z przeglądów Komisji Europejskiej, które wskazują kandydatów do rozszerzenia zakresu.
Co się stanie, jeśli dostawca nie potrafi dostarczyć danych dla zakresu 3?
W krótkim okresie unijni odbiorcy mogą stosować w raportach CSRD średnie branżowe wskaźniki emisji, ale otrzymują one niższe oceny jakości danych i mogą wywołać pytania audytora. W średnim okresie odbiorcy odczuwają rosnącą presję inwestorów, konsumentów i regulatorów na poprawę jakości danych. Dostawcy, którzy nie potrafią dostarczyć możliwych do zweryfikowania danych, będą traktowani w decyzjach zakupowych z niższym priorytetem. Praktycznym skutkiem jest utrata zamówień na rzecz konkurentów gotowych dostarczyć dane.
Jak suszenie geotermalne pomaga w zgodności z Europejskim Zielonym Ładem?
Suszenie geotermalne eliminuje spalanie paliw kopalnych z najbardziej energochłonnego etapu obróbki pozbiorczej. Daje to redukcję emisji związanych z suszeniem o 88-95% w porównaniu z metodami konwencjonalnymi. Unijnym odbiorcom raportującym według CSRD zakup składników suszonych geotermalnie zapewnia możliwe do zweryfikowania, specyficzne dla dostawcy wskaźniki emisji, które wyraźnie poprawiają jakość ich danych dla zakresu 3 i zmniejszają raportowany ślad. Przygotowuje też łańcuch dostaw na przyszłą wycenę emisji w ramach CBAM, gdyby żywność i rolnictwo zostały włączone do zakresu mechanizmu.
Kiedy dostawcy powinni zacząć przygotowywać się do tych regulacji?
Teraz. Zbieranie danych CSRD w dużych przedsiębiorstwach rozpoczęło się wraz z rokiem obrotowym 2025. Zgodność z EUDR jest wymagana od dużych podmiotów z chwilą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia; datę stosowania odroczono, sprawdź więc aktualny harmonogram. Cele strategii „Od pola do stołu” sięgają 2030 roku, ale już dziś wpływają na specyfikacje odbiorców. Mapa drogowa zgodności w tym poradniku zaleca rozpoczęcie od audytu energetycznego i infrastruktury identyfikowalności w 2026 roku, wdrożenie pakietów danych dla odbiorców w 2027 roku oraz optymalizację pod kątem działalności zeroemisyjnej netto od 2028 roku. Czekanie na terminy egzekwowania oznacza konkurowanie z dostawcami, którzy poświęcili dwa lata na budowę infrastruktury zgodności.
Zabezpiecz swój łańcuch dostaw na przyszłość
Europejski Zielony Ład nie jest odległą koncepcją polityczną — to działający program regulacyjny z terminami egzekwowania już wpisanymi w kalendarz. Dostawcy, którzy traktują go jako ciężar związany ze zgodnością, zawsze będą o krok z tyłu. Dostawcy, którzy traktują go jako szansę strategiczną, zapewnią sobie długoterminowe relacje z unijnymi odbiorcami.
Zasilany geotermią i oparty na identyfikowalności łańcuch dostaw Arovela zbudowano dokładnie na ten moment. Jeśli oceniasz dostawców, którzy potrafią dostarczyć składniki gotowe na Europejski Zielony Ład — z możliwymi do zweryfikowania danymi o emisjach, identyfikowalnością na poziomie partii i zestawem certyfikatów, który przechodzi najsurowsze przeglądy zgodności po stronie odbiorcy — poproś o wycenę, a pokażemy ci, jak wygląda zaopatrzenie gotowe na wymogi zgodności.