Najważniejsze wnioski
- Wybór dostawcy ekstraktów roślinnych dla marek suplementów w UE to decyzja w równym stopniu dokumentacyjna, co chemiczna: kupowany ekstrakt musi dać się legalnie wprowadzić na rynek UE i analitycznie udowodnić względem pisemnej specyfikacji.
- Unijne ramy nowej żywności — rozporządzenie (UE) 2015/2283 — to pierwsza bramka. Wiele preparatów roślinnych spożywano w UE przed 15 maja 1997 roku i nie są one nowe; inne (nowe gatunki, nowe stosunki ekstrakcji, frakcje skoncentrowane) mogą wymagać oceny EFSA i zezwolenia Komisji, zanim będzie można je sprzedawać jako żywność.
- Ekstrakt ma znaczenie tylko wtedy, gdy potrafisz go precyzyjnie opisać: standaryzacja na związek markerowy (%), stosunek surowca do ekstraktu (DER), rozpuszczalnik ekstrakcyjny (nadkrytyczny CO₂, etanol lub woda) oraz nośnik lub substancja pomocnicza. Dwa „ekstrakty z ostropestu” o różnym DER i różnym poziomie markera to różne surowce w różnych cenach.
- Kompletny certyfikat analizy (COA) ekstraktu roślinnego klasy spożywczej powinien obejmować tożsamość, oznaczenie markera, metale ciężkie, mikrobiologię, pozostałość rozpuszczalnika i pozostałości pestycydów — przypisane do dokładnego numeru partii, a nie do ogólnego szablonu produktu.
- Arovela dostarcza naturalne ekstrakty z zakładu w Sındırgı (Balıkesir, Turcja) z magazynem w Solingen w Niemczech, pracując na dokumentacji ISO 22000, ISO 9001 i ISO 27001, z COA dostępnym na życzenie. Zapewniamy specyfikację i dokumentację analityczną, które wspierają twoją własną ocenę pod kątem nowej żywności i etykietowania — nie składamy w twoim imieniu oświadczeń zdrowotnych.
Wprowadzenie: dlaczego zaopatrzenie w ekstrakty jest trudniejsze, niż wygląda
Jeśli opracowujesz receptury suplementów diety lub produkujesz je kontraktowo, znalezienie dostawcy ekstraktów roślinnych dla marek suplementów sprzedających w UE rzadko jest trudną częścią — trudne jest znalezienie takiego, którego materiał faktycznie da się obronić. Marka nutraceutyczna nie potrzebuje po prostu „ekstraktu z ashwagandhy” czy „ekstraktu z zielonej herbaty”. Potrzebuje zdefiniowanego preparatu o znanym stosunku surowca do ekstraktu, gwarantowanym procencie markera, zadeklarowanym rozpuszczalniku ekstrakcyjnym, jasnym statusie nowej żywności i certyfikacie analizy dla każdej partii, który kierownik jakości lub osoba odpowiedzialna może przedłożyć właściwemu organowi krajowemu.
Rynek europejski jest tu bezlitosny. Dwóch dostawców może wycenić „ekstrakt standaryzowany” w skrajnie różnych cenach, a różnica prawie zawsze kryje się w specyfikacji: wyższy procent markera, węższy DER, czystszy profil pozostałości rozpuszczalników albo — co kluczowe — jaśniejsza pozycja regulacyjna. Kupowanie tańszej liczby bez czytania specyfikacji to droga, którą marki dochodzą do surowca, którego nie mogą poprawnie oznakować, nie mogą przeprowadzić przez audyt dokumentacji albo w ogóle nie mogą legalnie wprowadzić do obrotu.
Ten przewodnik jest przeznaczony dla zespołów zakupów, R&D i spraw regulacyjnych w firmach suplementowych i nutraceutycznych, które pozyskują ekstrakty roślinne na rynek UE. Omawia ramy nowej żywności i EFSA, sposób czytania standaryzacji i DER, to, jak wybór rozpuszczalnika zmienia zarówno chemię, jak i zgodność, oraz co dokładnie powinny zawierać pełny COA i karta specyfikacji. Jeśli porównujesz też metody ekstrakcji na poziomie technicznym, połącz tę lekturę z naszym przewodnikiem po ekstrakcji CO₂ i etanolowej dla kupujących B2B; szerszy krajobraz regulacyjny opisuje nasz przewodnik po wejściu produktów naturalnych na rynek UE.
Unijne ramy nowej żywności: twoja pierwsza bramka
Przed chemią, przed ceną, przed próbkami pierwsze pytanie dotyczące każdego ekstraktu roślinnego przeznaczonego do suplementu diety w UE brzmi: czy ten preparat jest nową żywnością?
Co naprawdę znaczy „nowa”
Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności „nowa żywność” to każda żywność, której nie stosowano w znacznym stopniu do spożycia przez ludzi w UE przed 15 maja 1997 roku. Ta data graniczna jest zawiasem całego systemu. Preparat roślinny może znaleźć się po jednej lub drugiej jej stronie w zależności od gatunku, użytej części rośliny, procesu ekstrakcji i stężenia.
Ma to ogromne znaczenie dla ekstraktów, ponieważ rozporządzenie traktuje jako właściwy przedmiot oceny preparat, a nie tylko roślinę. Zioło może mieć długą historię stosowania jako suszona herbata, a mimo to skoncentrowany ekstrakt rozpuszczalnikowy z tego samego zioła — o wysokim stosunku surowca do ekstraktu i podwyższonym poziomie markera — może zostać uznany za inną żywność bez wykazanej historii znacznego spożycia. Wiele ekstraktów znajduje się więc w bardziej wrażliwej pozycji niż surowiec roślinny, z którego pochodzą.
Jak sprawdzić status przed zamówieniem próbek
Komisja Europejska prowadzi Katalog nowej żywności, niewyczerpujące, ale praktyczne źródło, w którym wiele roślin i substancji ma podany orientacyjny status. Dla ekstraktów przeznaczonych do suplementów tok postępowania jest prosty i powinien nastąpić, zanim poprosisz o próbkę:
- Ustal dokładny gatunek (łacińska nazwa dwuczłonowa) i część rośliny (korzeń, liść, owoc, części nadziemne).
- Określ preparat: czy to suszone zioło, nalewka, ekstrakt o zdefiniowanym DER, czy frakcja oczyszczona/skoncentrowana?
- Sprawdź wpis w Katalogu nowej żywności oraz wszelkie właściwe zezwolenia Komisji lub opinie EFSA dotyczące tego preparatu.
- Odróżnij „historię stosowania jako żywność” od „historii stosowania jako lek lub suplement”, bo kryteria prawne są różne.
Jeśli preparat jest nowy i jeszcze niedopuszczony, nie można go zgodnie z prawem wprowadzić na unijny rynek żywności, dopóki nie przejdzie procedury zezwolenia — a to jest projekt regulacyjny, nie zamówienie zakupu.
Gdzie w tym wszystkim jest EFSA
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) to organ naukowy, który przeprowadza ocenę bezpieczeństwa, gdy składany jest wniosek o zezwolenie na nową żywność, oraz publikuje opinie naukowe i wytyczne dotyczące bezpieczeństwa surowców roślinnych. W odniesieniu do składników roślinnych w szerszym ujęciu EFSA opublikował także kompendium surowców roślinnych, które wskazuje substancje mogące budzić obawy (na przykład naturalnie występujące związki wymagające uwagi przy określonych poziomach spożycia). Marki wykorzystują te materiały EFSA jako część własnej dokumentacji bezpieczeństwa i oceny ryzyka. Z pracami EFSA nad surowcami roślinnymi możesz zapoznać się bezpośrednio na stronie tematycznej EFSA poświęconej surowcom roślinnym.
Wyraźna granica naszej roli. Arovela jest dostawcą składników. Zapewniamy dokumentację tożsamości, specyfikację i dokumentację analityczną dla konkretnej partii (COA na życzenie), które zasilają twoją weryfikację pod kątem nowej żywności i twoją ocenę bezpieczeństwa. Nie składamy oświadczeń zdrowotnych ani oświadczeń o skuteczności ekstraktów i nie poświadczamy statusu nowej żywności twojego produktu gotowego — to ustalenie należy do marki wprowadzającej produkt do obrotu, najlepiej z pomocą wykwalifikowanego doradcy regulacyjnego. Możemy natomiast zadbać o to, by dokumentacja stojąca za tą decyzją była kompletna i przypisana do partii.
Krótka uwaga o oświadczeniach: nawet jeśli ekstrakt jest w pełni legalny jako składnik żywności, oświadczenia zdrowotne na gotowym suplemencie podlegają odrębnemu reżimowi (unijnym przepisom o oświadczeniach żywieniowych i zdrowotnych) i muszą być dopuszczone. „Wolno sprzedawać” i „wolno złożyć oświadczenie” to dwa różne pytania. Rozdzielaj je w specyfikacji i w tekstach marketingowych.
Jak czytać specyfikację ekstraktu: DER, % markera i rozpuszczalnik
Gdy status nowej żywności jest jasny, kolejnym zadaniem jest odczytanie ekstraktu jako zdefiniowanego materiału. Większość pracy wykonują trzy parametry.
Stosunek surowca do ekstraktu (DER)
Stosunek surowca do ekstraktu (DER) wyraża, ile surowca roślinnego („drug” w języku farmakopealnym) zużyto do wytworzenia jednej jednostki ekstraktu. DER 10:1 oznacza, że przetworzono mniej więcej dziesięć kilogramów wyjściowego zioła, aby uzyskać jeden kilogram ekstraktu (ekstraktu „natywnego”, przed dodaniem jakiegokolwiek nośnika). Wyższy DER na ogół sygnalizuje materiał bardziej skoncentrowany — ale tylko wtedy, gdy czyta się go razem z poziomem markera i rozpuszczalnikiem, ponieważ koncentracja masy to nie to samo co koncentracja związku, na którym ci zależy.
Dwie przestrogi dla kupujących:
- DER natywny a DER produktu gotowego. Wiele ekstraktów handlowych standaryzuje się na nośniku (na przykład maltodekstrynie lub własnym błonniku rośliny), aby osiągnąć docelowy procent markera i poprawić sypkość. DER, który powinieneś porównywać, to DER natywny samego ekstraktu; deklaracja „10:1” traci sens, jeśli połowa gotowego proszku to nośnik i nie zostało to ujawnione.
- Kontekst rozpuszczalnika. Ekstrakt wodny i ekstrakt etanolowy o tym samym nominalnym DER nie są tym samym, ponieważ oba rozpuszczalniki wyciągają z rośliny różne klasy związków. DER jest porównywalny tylko w obrębie takiej samej ekstrakcji.
Standaryzacja na związek markerowy
Standaryzacja oznacza, że ekstrakt jest wytwarzany i badany tak, by dostarczał określony procent wybranego związku markerowego — mierzony zwalidowaną metodą, taką jak HPLC lub UV-Vis. Markerem może być substancja czynna będąca przedmiotem zainteresowania albo po prostu uchwyt analityczny, który dowodzi tożsamości i powtarzalności między partiami. Przykłady rodzaju specyfikacji, z jakimi się spotkasz (poglądowe, pokazujące wzorzec — zawsze potwierdzaj z aktualnym COA):
| Surowiec roślinny (przykład) | Typowa klasa markera | Jak się go zwykle wyraża |
|---|---|---|
| Ostropest plamisty (Silybum marianum) | Sylimaryna / flawonolignany | % sylimaryny metodą HPLC |
| Zielona herbata (Camellia sinensis) | Katechiny / EGCG | % katechin ogółem lub % EGCG |
| Kurkuma (Curcuma longa) | Kurkuminoidy | % kurkuminoidów ogółem |
| Miłorząb (Ginkgo biloba) | Glikozydy flawonowe / laktony terpenowe | podwójna specyfikacja % |
| Rozmaryn (Rosmarinus officinalis) | Kwas karnozowy / kwas rozmarynowy | % kwasu karnozowego lub % rozmarynowego |
Lekcja dla działu zakupów jest prosta: wyceniaj procent markera, a nie nazwę. Ekstrakt z 30% markera i ekstrakt z 80% markera to różne produkty, a różnica w stężeniu zwykle odbija się zarówno w cenie za kilogram, jak i w dawce potrzebnej w gotowej tabletce lub kapsułce. Zawsze wpisuj marker, metodę i zakres akceptacji do zamówienia, a potem weryfikuj je na COA partii. Więcej o samych dokumentach znajdziesz w naszym przewodniku po czytaniu COA składników roślinnych.
Rozpuszczalnik ekstrakcyjny: CO₂, etanol czy woda
Rozpuszczalnik ekstrakcyjny decyduje o tym, które związki trafią do ekstraktu, jaki profil pozostałości rozpuszczalników musisz kontrolować, a często także o pozycjonowaniu regulacyjnym materiału.
| Rozpuszczalnik | Co wyciąga najlepiej | Kwestia pozostałości rozpuszczalnika | Typowe pozycjonowanie |
|---|---|---|---|
| Nadkrytyczny CO₂ | Terpeny, woski, lipofilowe substancje czynne, lotne związki aromatyczne | Praktycznie brak (CO₂ ulatnia się) | Premium, deklaracja „bez rozpuszczalników”, lipofilowe substancje czynne |
| Etanol (spożywczy) | Polifenole, flawonoidy, glikozydy, szerokie spektrum | Trzeba zweryfikować pozostałość etanolu względem limitów | Koń roboczy większości standaryzowanych ekstraktów suplementowych |
| Woda / mieszanina wodno-etanolowa | Związki polarne, polisacharydy, garbniki, glikozydy | Niskie ryzyko pozostałości (woda); frakcja etanolowa nadal sprawdzana | Tradycyjne ekstrakty wodne, materiały bogate w polisacharydy |
Kilka praktycznych konsekwencji:
- Dopasuj rozpuszczalnik do cząsteczki. Polarne związki fenolowe (jak w wielu ekstraktach standaryzowanych na flawonoidy i polifenole) preferują etanol lub mieszaninę wodno-etanolową; lipofilowe substancje czynne i aromatyczne terpeny preferują CO₂. Niedopasowanie to błąd chemiczny, a nie kwestia preferencji.
- „Bez rozpuszczalników” to historia o CO₂ lub wodzie. Jeśli dostawca reklamuje ekstrakt „czysty” lub „bez rozpuszczalników”, COA powinien to potwierdzać wynikiem pozostałości rozpuszczalnika, a nie tylko hasłem marketingowym.
- Rozpuszczalniki węglowodorowe to sygnał ostrzegawczy dla suplementów z czystą etykietą. Wiele specyfikacji suplementów premium w UE ogranicza lub wyklucza niektóre rozpuszczalniki; potwierdź, co jest dozwolone w twojej specyfikacji i że proces dostawcy jest z nią zgodny.
Pełne techniczne porównanie dwóch dominujących dróg przemysłowych — ekonomika wydajności, skalowalność i dokumentacja analityczna — znajdziesz w naszym przewodniku po ekstrakcji CO₂ i etanolowej, który idzie znacznie głębiej, niż jest to możliwe tutaj.
Co musi dokumentować dostawca ekstraktów roślinnych dla marek suplementów
W tym miejscu odpadają słabi dostawcy. Poważny dostawca ekstraktów roślinnych dla marek suplementów wystawia certyfikat analizy dla konkretnej partii, przypisany do dokładnego numeru partii, którą kupujesz, z odniesieniem do nazwanych metod. COA bez numeru partii to szablon, a nie certyfikat.
Kompletny COA ekstraktu roślinnego klasy spożywczej powinien obejmować co najmniej następujące sekcje.
| Sekcja COA | Co potwierdza | Dlaczego potrzebuje jej marka suplementów |
|---|---|---|
| Tożsamość | Właściwy gatunek/część; potwierdzenie makroskopowe, chromatograficzne (np. HPTLC) lub DNA | Dowodzi, że otrzymałeś właściwy surowiec roślinny, a nie zamiennik lub zafałszowanie |
| Oznaczenie markera | % związku markerowego zwalidowaną metodą (HPLC/UV-Vis) | Potwierdza moc i powtarzalność między partiami względem twojej specyfikacji |
| Metale ciężkie | Ołów, kadm, arsen, rtęć w granicach limitów | Bezpieczeństwo w zakresie zanieczyszczeń; wymagane w unijnych ramach dotyczących żywności i suplementów |
| Mikrobiologia | Ogólna liczba drobnoustrojów, drożdże/pleśnie, E. coli, Salmonella itd. | Potwierdza, że proszek jest mikrobiologicznie bezpieczny do spożycia |
| Pozostałość rozpuszczalnika | Pozostałość etanolu/innych rozpuszczalników procesowych w granicach limitów | Dowodzi, że rozpuszczalnik ekstrakcyjny usunięto do akceptowalnego poziomu |
| Pozostałości pestycydów | Badanie przesiewowe względem właściwych NDP | Bezpieczeństwo w zakresie pozostałości rolniczych; częsta luka w tanich ofertach |
Poza tymi sekcjami analitycznymi poproś o dokumenty towarzyszące COA:
- Karta specyfikacji — uzgodniony dokument na poziomie produktu, który definiuje ekstrakt docelowy (gatunek, część, DER, % markera, rozpuszczalnik, nośnik, parametry organoleptyczne i fizyczne oraz zakresy akceptacji). Specyfikacja mówi, jaki produkt powinien być; COA dowodzi, jaka dana partia faktycznie jest. Nierozdzielanie tych dwóch dokumentów to jeden z najczęstszych błędów dokumentacyjnych w zakupach surowców roślinnych.
- Karta charakterystyki (SDS) — informacje o zagrożeniach, postępowaniu i przechowywaniu dla magazynu i hali produkcyjnej.
- Oświadczenia o alergenach i GMO — potrzebne do etykietowania produktu gotowego i kwestionariuszy klientów.
- Dokumentacja kraju pochodzenia / identyfikowalności — pochodzenie (Turcja), rodowód partii oraz ścieżka zbioru i przetwarzania, której wymagają twoje własne obowiązki w zakresie identyfikowalności.
- Karta danych technicznych — rozpuszczalność, wielkość cząstek, zalecane przechowywanie i okres trwałości, aby twój zespół recepturowy mógł zaprojektować postać dawkowania wokół rzeczywistego materiału.
Specyfikacja a COA w jednym zdaniu: specyfikacja to umowa o tym, co kupujesz; COA to dowód, że ta partia ją spełniła. Potrzebujesz obu i muszą być ze sobą zgodne.
Uwaga o certyfikatach i wymaganiach kupujących
Marki suplementów często wymagają od dostawców certyfikatów określonych systemów — ekologicznego, GMP, halal, koszernego lub innych — bo wymaga tego ich własne pozycjonowanie albo klienci. Precyzyjnie rozróżniaj to, co dostawca faktycznie posiada, od tego, co jest wymaganiem kupującego.
Certyfikaty Arovela to ISO 22000, ISO 9001 i ISO 27001. Zapewniamy COA na życzenie oraz wymienioną wyżej dokumentację handlową i techniczną. Nie deklarujemy posiadania certyfikatów ekologicznych, GMP, halal, koszernych ani innych systemów dla naszych ekstraktów. Jeśli twoja specyfikacja wymaga któregoś z nich, zgłoś to wyraźnie podczas kwalifikacji dostawcy, aby właściwą drogę zaopatrzenia można było potwierdzić, a nie zakładać — znacznie taniej jest ujawnić to wymaganie przed pierwszą próbką niż po nieudanym audycie.
Tok zaopatrzenia: od specyfikacji do pierwszego zamówienia
Zdyscyplinowany proces zaopatrzenia w ekstrakt do suplementu na rynek UE przebiega zwykle w tej kolejności:
- Najpierw zdefiniuj specyfikację. Gatunek, część, DER natywny, związek markerowy i docelowy %, dozwolony rozpuszczalnik ekstrakcyjny, nośnik i ewentualne wymaganie certyfikacji systemowej. Mgliste briefy dają mgliste oferty.
- Wyjaśnij kwestię nowej żywności. Potwierdź status preparatu przed zamówieniem próbek i zdecyduj, czy planowane oświadczenie zdrowotne (jeśli jest) da się osobno obronić.
- Poproś o próbkę z dołączonym COA partii (próbki są bezpłatne; pokrywasz koszt kuriera). Niech twoje laboratorium lub producent kontraktowy zweryfikuje oznaczenie markera, pozostałość rozpuszczalnika i zanieczyszczenia względem twojej pisemnej specyfikacji.
- Potwierdź logistykę i Incoterms. Kupujący z UE powinni zapytać, czy towar może być wysłany z magazynu na terenie UE, aby skrócić czas realizacji i uprościć przemieszczanie wewnątrz UE.
- Wpisz specyfikację do umowy. Wskaż dokładną wersję specyfikacji, zakresy akceptacji i wymóg COA dla każdej partii przy każdej przyszłej wysyłce — nie tylko pierwszej.
W kroku 4 znaczenia nabiera logistyka pochodzenia. Arovela działa z zakładu w Sındırgı (Balıkesir) i utrzymuje zapas w magazynie w Solingen w Niemczech, co skraca czas realizacji dla marek suplementów z UE i ogranicza tarcia celne związane z importem spoza Unii przy każdym zamówieniu. Aktualne gatunki, formaty, prośby o próbki i oferty obsługujemy przez naszą stronę sprzedaży hurtowej.
Najczęściej zadawane pytania
Na co zwracać uwagę u dostawcy ekstraktów roślinnych dla marki suplementów w UE?
Szukaj trzech rzeczy jednocześnie: jasnego stanowiska co do statusu nowej żywności dla dokładnego preparatu, precyzyjnej specyfikacji (gatunek, część rośliny, DER natywny, związek markerowy i docelowy % oraz rozpuszczalnik ekstrakcyjny) oraz certyfikatu analizy dla każdej partii obejmującego tożsamość, oznaczenie markera, metale ciężkie, mikrobiologię, pozostałość rozpuszczalnika i pestycydy. Dostawca, który potrafi przedstawić wszystkie trzy — przypisane do partii, względem nazwanych metod — to taki, którego obronisz w audycie. Różnice cen między „ekstraktami standaryzowanymi” prawie zawsze sprowadzają się do różnic w % markera, DER lub głębokości dokumentacji, więc porównuj specyfikacje, a nie tylko ceny z nagłówka.
Czym jest unijne rozporządzenie o nowej żywności i czy dotyczy mojego ekstraktu?
Rozporządzenie (UE) 2015/2283 o nowej żywności reguluje żywność, której nie spożywano w znacznym stopniu w UE przed 15 maja 1997 roku. Dotyczy preparatów, a nie tylko roślin — skoncentrowany ekstrakt rozpuszczalnikowy może więc zostać uznany za nowy, nawet jeśli surowe zioło ma długą historię stosowania jako żywność. Przed zamówieniem próbek sprawdź gatunek i część rośliny w Katalogu nowej żywności Komisji Europejskiej oraz we właściwych zezwoleniach lub opiniach EFSA. Jeśli preparat jest nowy i jeszcze niedopuszczony, nie można go zgodnie z prawem wprowadzić na unijny rynek żywności, dopóki nie przejdzie procedury zezwolenia. To ustalenie musi poczynić marka wprowadzająca produkt do obrotu, najlepiej z pomocą wykwalifikowanego doradcy regulacyjnego.
Co oznacza stosunek surowca do ekstraktu (DER) i dlaczego wpływa na cenę?
DER opisuje, ile surowca roślinnego zużyto do wytworzenia jednej jednostki ekstraktu natywnego — w ekstrakcie 10:1 użyto mniej więcej dziesięciu części zioła na jedną część ekstraktu. Wyższy DER zwykle sygnalizuje materiał bardziej skoncentrowany, ale pełny obraz daje dopiero razem z procentem markera i rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym, ponieważ koncentracja masy to nie to samo co koncentracja aktywnego markera. Uważaj na ekstrakty standaryzowane na nośniku: porównuj DER natywny, a nie wartość dla gotowego proszku, który może w połowie składać się z substancji pomocniczej. Wyższy DER i wyższy procent markera na ogół oznaczają wyższą cenę i pozwalają na niższe dawkowanie w produkcie gotowym.
Który rozpuszczalnik ekstrakcyjny jest najlepszy — CO₂, etanol czy woda?
Nie ma uniwersalnie „najlepszego” rozpuszczalnika; zależy to od cząsteczki. Nadkrytyczny CO₂ sprawdza się doskonale przy terpenach, woskach i lipofilowych substancjach czynnych i praktycznie nie zostawia pozostałości rozpuszczalnika, co wspiera pozycjonowanie z czystą etykietą. Etanol spożywczy to koń roboczy dla polifenoli, flawonoidów i glikozydów, łatwo się skaluje, ale pozostałość etanolu trzeba zweryfikować na COA. Woda lub mieszanina wodno-etanolowa pasuje do związków polarnych i materiałów bogatych w polisacharydy. Dopasuj rozpuszczalnik do docelowego związku, potwierdź, co dopuszcza twoja specyfikacja, i wymagaj wyniku pozostałości rozpuszczalnika dla każdej partii. Nasz przewodnik po ekstrakcji CO₂ i etanolowej szczegółowo porównuje obie drogi.
Jakie badania muszą się znaleźć na COA ekstraktu roślinnego klasy spożywczej?
Co najmniej: tożsamość (potwierdzenie gatunku/części), oznaczenie markera (% markera zwalidowaną metodą, taką jak HPLC lub UV-Vis), metale ciężkie (ołów, kadm, arsen, rtęć), mikrobiologia (liczby ogólne, drożdże/pleśnie oraz patogeny, takie jak Salmonella i E. coli), pozostałość rozpuszczalnika i pozostałości pestycydów. Każdy wynik musi być przypisany do dokładnego numeru partii i wskazywać zastosowane metody badań. Razem z COA poproś o kartę specyfikacji, SDS, oświadczenia o alergenach/GMO i dokumentację kraju pochodzenia. COA bez numeru partii to szablon, a nie certyfikat — traktuj go jako sygnał ostrzegawczy.
Czy Arovela składa oświadczenia zdrowotne lub gwarantuje zatwierdzenie jako nowa żywność?
Nie. Arovela jest dostawcą składników: zapewniamy dokumentację tożsamości, specyfikację i dokumentację analityczną (COA na życzenie), które wspierają twoją własną weryfikację pod kątem nowej żywności, ocenę bezpieczeństwa i etykietowanie. Nie składamy oświadczeń zdrowotnych ani oświadczeń o skuteczności ekstraktów i nie poświadczamy statusu nowej żywności twojego produktu gotowego — ta odpowiedzialność spoczywa na marce wprowadzającej produkt na rynek UE. Posiadamy ISO 22000, ISO 9001 i ISO 27001 i dostarczamy z COA na życzenie z zakładu w Sındırgı (Balıkesir) oraz magazynu w Solingen w Niemczech, co zapewnia krótkie terminy realizacji w UE.
Zamawiaj ekstrakty z dokumentacją, której potrzebuje twoje dossier
Dla marki suplementów z UE właściwy ekstrakt roślinny to taki, który możesz zarówno legalnie sprzedawać, jak i analitycznie udowodnić — zdefiniowany DER, gwarantowany procent markera, zadeklarowany rozpuszczalnik, jasne stanowisko co do nowej żywności i COA dla każdej partii, za którym mogą stanąć twój zespół jakości i osoba odpowiedzialna. Arovela dostarcza naturalne ekstrakty z zakładu w Sındırgı (Balıkesir) z magazynem w Solingen w Niemczech zapewniającym krótkie terminy realizacji w UE, w oparciu o dokumentację ISO 22000, ISO 9001 i ISO 27001 oraz COA na życzenie — i jasno wskazuje, gdzie kończy się nasza rola, a zaczyna twoja ocena regulacyjna.
Podaj nam gatunek, część rośliny, docelowy DER, związek markerowy i rynek docelowy, a dopasujemy właściwą specyfikację ekstraktu i dokumentację wspierającą twoje zgłoszenie. Skontaktuj się z zespołem Arovela, aby poprosić o kartę specyfikacji, próbkę i ofertę.