Słownik B2B

Analiza produktu roślinnego pod kątem pierwiastków toksycznych, w tym ołowiu, kadmu, arsenu i rtęci, wymagana przez przepisy UE i FDA dla zachowania zgodności z wymogami dotyczącymi żywności.

Technika analityczna łącząca chromatografię gazową ze spektrometrią mas, służąca do identyfikacji i oznaczania ilościowego lotnych związków w olejkach eterycznych, potwierdzania ich autentyczności i wykrywania zafałszowań.

Stosunek gęstości substancji do gęstości wody, wykorzystywany do potwierdzania autentyczności olejków eterycznych; odchylenia od zakresu referencyjnego wskazują na rozcieńczenie lub zafałszowanie.

Prawnie dopuszczalne maksymalne stężenie pozostałości pestycydu w żywności, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 396/2005. Przekroczenie MRL skutkuje odmową dopuszczenia towaru do importu.

Dokument wystawiany przez producenta lub laboratorium, potwierdzający skład chemiczny, czystość i parametry jakościowe danej partii produktu.

Miara załamania światła przechodzącego przez ciecz, stosowana do weryfikacji czystości i autentyczności olejków eterycznych oraz olejów tłustych.

Procentowa zawartość wody w suszonym surowcu roślinnym; większość suszonych ziół wymaga wilgotności ≤10%, aby zapewnić bezpieczne przechowywanie i zapobiec rozwojowi drobnoustrojów.

Instrument płatniczy wystawiany przez bank, gwarantujący sprzedającemu zapłatę po spełnieniu wymogów dokumentowych; powszechnie stosowany przy pierwszych transakcjach B2B.

Reguła Incoterms, zgodnie z którą sprzedający opłaca fracht i minimalne ubezpieczenie do portu przeznaczenia; ryzyko przechodzi na kupującego z chwilą załadunku towaru na statek.

Maksymalny zakres obowiązków sprzedającego: towar zostaje dostarczony do siedziby kupującego i odprawiony w imporcie, a wszystkie cła i podatki opłaca sprzedający.

FCL (Full Container Load, pełny kontener) oznacza, że jeden kupujący wypełnia cały kontener; LCL (Less than Container Load, drobnica) łączy ładunki wielu nadawców. LCL sprawdza się przy mniejszych wolumenach.

Reguła Incoterms, zgodnie z którą sprzedający dostarcza towar załadowany na statek w porcie załadunku; od tego momentu kupujący ponosi wszystkie koszty i ryzyko.

Zbiór 11 znormalizowanych międzynarodowych reguł handlowych publikowanych przez ICC, określających obowiązki kupującego i sprzedającego w zakresie dostawy, ryzyka, ubezpieczenia i kosztów.

Dokument prawny wystawiany przez przewoźnika, stanowiący pokwitowanie przyjęcia towaru do przewozu, dowód zawarcia umowy przewozu oraz dokument własności uprawniający do odbioru towaru.

Urzędowy dokument poświadczający, że przesyłka pochodzenia roślinnego spełnia fitosanitarne wymogi importowe kraju przeznaczenia i jest wolna od agrofagów objętych regulacjami.

Niezależna weryfikacja potwierdzająca, że produkty uprawiano bez syntetycznych pestycydów, GMO i nawozów sztucznych. Kluczowymi standardami są rozporządzenie UE w sprawie produkcji ekologicznej (2018/848) oraz USDA NOP.

Weryfikacja zgodności składników i procesów produkcji z islamskimi zasadami żywieniowymi. Kluczowa dla dostępu do rynków państw GCC, Azji Południowo-Wschodniej oraz krajów z większością muzułmańską.

Weryfikacja zgodności składników i przetwarzania z żydowskimi przepisami żywieniowymi (kaszrut). Składniki roślinne zazwyczaj kwalifikują się jako parve (neutralne), jeśli nie miały kontaktu z produktami pochodzenia zwierzęcego.

Rozporządzenie UE 2023/1115 nakładające obowiązek należytej staranności w celu wykazania, że produkty nie przyczyniły się do wylesiania. Od momentu rozpoczęcia stosowania rozporządzenia wymaga danych geolokalizacyjnych dla towarów objętych jego zakresem.

Zasady produkcji i zapewnienia jakości gwarantujące, że produkty są stale wytwarzane zgodnie z odpowiednimi standardami jakości. Wymagane od dostawców dla branży farmaceutycznej i producentów suplementów diety.

Systematyczne, zapobiegawcze podejście do bezpieczeństwa żywności, polegające na identyfikacji zagrożeń fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz wyznaczaniu krytycznych punktów kontroli, które pozwalają im zapobiegać.

Międzynarodowa norma dotycząca systemów zarządzania bezpieczeństwem żywności, łącząca zasady HACCP z zasadami zarządzania ISO. Sygnalizuje odbiorcom na całym świecie rygorystyczną kontrolę bezpieczeństwa.

Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów. Olejki eteryczne mogą wymagać rejestracji przy imporcie powyżej 1 tony rocznie.

Najpopularniejsza metoda pozyskiwania olejków eterycznych: para wodna przechodzi przez materiał roślinny i odparowuje związki lotne, które następnie ulegają kondensacji i są zbierane.

Ekstrakt roślinny otrzymywany przy użyciu sprężonego dwutlenku węgla jako rozpuszczalnika, oddający szerszy profil fitochemiczny niż destylacja z parą wodną, bez pozostałości rozpuszczalnika.

Ekstrakt roślinny, z którego całkowicie usunięto rozpuszczalnik, w postaci suchego proszku o standaryzowanej zawartości markerów aktywnych, co umożliwia precyzyjne dozowanie.

Wodny produkt uboczny destylacji z parą wodną, zawierający śladowe składniki olejku eterycznego i rozpuszczalne w wodzie związki roślinne. Stosowany w kosmetyce i do aromatyzowania żywności.

Skoncentrowana, hydrofobowa ciecz zawierająca lotne związki zapachowe z materiału roślinnego, otrzymywana metodą destylacji z parą wodną, tłoczenia na zimno lub destylacji suchej.

Półstały ekstrakt z przyprawy lub rośliny, zawierający zarówno lotną frakcję olejku eterycznego, jak i nielotne składniki żywiczne; stosowany jako skoncentrowany składnik smakowy.

Niskotemperaturowe suszenie z wykorzystaniem energii geotermalnej, które lepiej niż konwencjonalne metody wysokotemperaturowe zachowuje związki lotne, barwę i składniki aktywne.

Związki zawierające tlen (R-CHO), występujące w olejkach eterycznych, o świeżym, cytrusowym zapachu. Główne przykłady: cytral (trawa cytrynowa), cytronelal (cytronela). W wysokich stężeniach mogą działać uczulająco na skórę.

Chemicznie odrębna odmiana w obrębie tego samego gatunku rośliny, wytwarzająca inne związki dominujące pod wpływem czynników środowiskowych lub geograficznych (np. Thymus vulgaris CT tymol vs. CT linalol).

Metabolity wtórne pochodzące od fenyloalaniny, występujące w olejkach eterycznych. Należą do nich eugenol (goździk), anetol (anyż), aldehyd cynamonowy (cynamon) i estragol (estragon).

Najliczniej występująca klasa terpenów w olejkach eterycznych (dwie jednostki izoprenowe, C₁₀H₁₆). Najważniejsze przykłady: limonen (cytrusy), pinen (sosna), linalol (lawenda), mentol (mięta pieprzowa).

Terpeny zbudowane z trzech jednostek izoprenowych (C₁₅H₂₄), mniej lotne niż monoterpeny, tworzące nuty bazowe. Przykłady: bisabolol (rumianek), kariofilen (goździk).

Duża klasa związków organicznych wytwarzanych przez rośliny, zbudowanych z jednostek izoprenowych (C₅H₈)ₙ, stanowiących główne składniki większości olejków eterycznych.

Łączny czas od złożenia zamówienia do dostawy do zakładu kupującego. W przypadku produktów roślinnych z Turcji typowy czas realizacji wynosi od 2–4 tygodni (z magazynu) do 8–12 tygodni (w zależności od zbiorów).

Sprzedaż produktów w dużych, niepodzielonych ilościach (beczki, kontenery IBC, cysterny) bez opakowań detalicznych. Standardowy format B2B dla olejków eterycznych i ekstraktów roślinnych.

Model biznesowy, w którym producent wytwarza towary sprzedawane pod marką kupującego. Pozwala markom oferować olejki eteryczne i ekstrakty bez własnego zaplecza produkcyjnego.

Najmniejsza ilość, jaką dostawca sprzedaje w ramach jednego zamówienia. MOQ dla olejków eterycznych wynosi zwykle od 1 kg (produkty specjalistyczne) do ponad 200 kg (produkty masowe). Przekroczenie MOQ pozwala uzyskać ceny ilościowe.

Znormalizowany dokument zawierający informacje o zagrożeniach dla zdrowia, pożarowych i środowiskowych oraz procedury bezpiecznego postępowania. Wymagany przy międzynarodowej wysyłce sklasyfikowanych substancji chemicznych.

Dwustronna umowa ustalająca cenę, wolumen i harmonogram przyszłych dostaw. Zabezpiecza zarówno kupującego, jak i sprzedającego przed wahaniami cen na sezonowych rynkach surowców roślinnych.

Jednorazowy zakup po bieżącej cenie rynkowej z natychmiastową dostawą, w odróżnieniu od kontraktu terminowego. Zapewnia elastyczność, ale naraża kupującego na sezonowe wahania cen.